Falujące strumyki wijące się wśród gęstej roślinności nadbrzeżnej - tak prawdopodobnie romantycy wyobrażają sobie małe strumyki przepływające przez terytorium Słowacji. Jednak prawda jest taka, że wiele naszych strumieni zostało znacząco zmienionych przez działalność człowieka. Oprócz barier migracyjnych, budowy w pobliżu lub inwazyjnych gatunków roślin, w dużym stopniu wpłynęły na nie również ekstremalne susze i upały, powodując przejściowe wysychanie koryt wielu rzek. Na szczęście paproć do nich nie należała, a ekologów ucieszyła czymś jeszcze – raki też ją polubiły.

Papradnianka jest jednym z nielicznych dobrze zachowanych szlaków wodnych na terenie OChK Kysuce. Jego ponad 21-kilometrowa trasa pielgrzymkowa prowadzi przez góry i dolinę Javorníka, a na końcu wpada do Kanału Hričovskiego. "Najcenniejszy biologicznie fragment potoku znajduje się pod III stopniem ochrony jako obszar o znaczeniu europejskim NATURA 2000" - wyjaśnił zoolog Piotr Drengubiak.

Wśród jego stałych mieszkańców jest także rak rzeczny, co generalnie świadczy o czystości płynącej wody. „Niektóre dane z przeszłości wskazywały, że Papradniance nowotwór nie jest obcy” – dodał Drengubiak. Zeszłego lata konserwatorzy przyrody przyjrzeli się obecnemu stanowi rzeki. Monitorowali raki na 2,7-kilometrowym odcinku, potwierdzając jednocześnie obecność 77 osobników. Odnotowano je we wszystkich kategoriach wiekowych i stosunkowo równomiernie na całym przekroju. „Żywotność populacji raków w Papradniance to powód do uśmiechu. Rak, nawet jeśli jest to „tylko” gatunek o znaczeniu krajowym, potwierdza wartość potoku, który stał się częścią terytorium o znaczeniu europejskim” – podsumował zoolog ZNP Kysuce.

fot. Piotr Drengubiak, zoolog ZNP Kysuce